.•*´¨`*•.¸.بانوی خردادی•.¸¸.•*´¨`*•.¸.

دلم می خواد داد بزنم

دردم و جار بزنم

اما

نمی دونم که اون چیه

نمی دونم دردم چیه

فقط می دونم

خسته ام

از همه چیز بریده ام

وقتی بهش فکر می کنم

طاقت موندن ندارم

دلم می خواد زودتر برم

وقتی بهش فکر نکنم،

نقاب به صورت بزنم

وقتی می خندم و می گم

امروز من ارومم

این و بدون

دروغ می گم

گریزونم

سری قبل،از کنکورم براتون گفتم اما الان اصلا حسش نیست چون امشب ساعت ۲۰ معلوم میشه چه خرابکاریی کردم

وای دارم دیونه میشم.دیشب بد شبی بود کلا ۴-۳ ساعت خوابیدم که اونم همش داشتم خواب میدیدم هیچ جا قبول نشدم

خداییش عجب دنیا گرگیه، ۱ سال خواندم کم گذاشتم اما در حد خودم خواندم بعد روز کنکور اونجور شد کاریشم نمیشه کرد اینم به خاطر شانس من هستش دیگه

دلم می خواد سرم و بکوبم به دیوار، اصلا طاقت ندارم تا ساعت ۲۰ من مردم

اگه قبول نشم فاجعه هست.میدونم حتی اگه ازد رشته اولم و قبولشم بابام گیر میده نمی زاره برم.

از وقتی سراسریم و بد دادم گیر داده بهم.میگه ۱ سال دیگه بشین بخوان اما من دیگه نمی کشم به خدا دیگه توانش رو ندارم حتی نمی تونم در موردش فکر کنم چه برسه بخوام بهش عمل کنم.

نمی دونم چرا فکر میکنه اون باید تصمیم بگیره پس من این وسط چی میشم؟ فکر کنم باید بوق بزنم برم جلو!

نه جدا من تلاشم و کردم دیگه نمی تونم خودم و بکشم که! میتونم؟ اره میتونم اما این اخرین راه هستش که نمی دونم چرا من همیشه زود به فکر اخرین راه میرسم

یادم میاد روزی که کنکورم و بد دادم با بابام دعوام شد، حسابی.من اعصابم خرد بود اونم گیر داده بود ازاد نمی ذارم امتحان بدی،این عادتشه همیشه می خواد ادم و اذیت کنه،منم مامانم و تهدید کردم اگه نذاره خودم و میکشم یه جورایی مصمم بودم اخه چیزی نداشتم که بخوام براش زنده باشم

خلاصه تو این یه هفته همه کاری کردم حتی اخرش دیگه خودمم بی خیال شدم گفتم به درک اصلا نخواستم اما به زور با بابام اشتیم دادن و فرستادنم برا کنکور، خوبم دادم اما اگه قبولشم و نذاره برم ضد حاله خداییش

حالا فعلا سراسری و بچسب که مجاز هم نمیشم

دعا کنین وقتی رتبه ام رو می بینم سکته نکنمو به فکر اخرین راه نیفتم

ببخشید زیاد حرف زدم اخه قاطی کردم

فعلا خداحافظ

خستم خیلی خیلی خسته

از همه کس از همه چی حتی خودم

تا ۱ ماه پیش که داشتم واسه کنکور می خواندم روزی۶-۷ ساعت بعضی وقتا کمتر بعضی وقتا بیشتر البته فقط ۲ماه اخر قبلش روزی ۴ساعت به زور

۵/۱سال کلاس ریاضی میرفتم (حسابان،هندسه،گسسته و دیفرانسیل)پیش یه معلم خیلی خوب که همیشه بهش مدیونم

تابستون رفتم کلاس فیزیک اما یارو از دماغ فیل افتاده بودمنم دیکه نرفتم سر کلاسش

خلاصه با هر بدبختی ای که بود واسه کنکور درس که نمی خواندم  ولی حرص و می خوردیم

نه فیلمی(البته اینو یواشکی استاد میکردم) نه مسافرتی،نه بازیی فقط اینترنت و نتونستن ازم بگیرن

بالاخره عید شد

عید هم بچه خواهرم به دنیا اومد و درس دو در شد

بعد عیددیگه بهونه نداشتم ۳ماه مونده بود و من هنوز شروع هم نکرده بودم

نه خداییش ریاضیم که حل بود ادبیاتمم اصلا من هیچ وقت نمی خواندم بی خیال

 زبان هم فقط سر کلاس و برگه لغات معلممون،شیمی هم خوب بود فقط شیمی پیش۲ رو بلد نبودم که بی خیال شدم البته شیمی۳ رو هم ناقص خواندم

فیزیکم پیش۱ و بی خیال بقیه اش رو هم ای خواندم

موند دینی که خواندم

عربی هم که بی خیالش کی حال داره عربی بخوانه البته می خواندم اما عربیم ضعیف بود بیشترین در صدی که می اوردم ۳۰ بود از همه در صدهام کمتر

خلاصه  روز کنکور شد  ما با هزارتا ارزو که دیگه دانشگاه اصفهان رو شاخشه که قبولیم رفتیم سر جلسه

که به لطف مسئولان حوزه ما یعنی دانشکده پزشکی کنکور به جای ۷:۳۰ساعت۹:۳۰ شروع شد

فکر کنین ما ساعت ۶:۳۰ دم در دانشکده پزشکی اماده بودیم شماره صندلی هامونو دیدیم رفتیم تو من و نگین (دوست صمیمیم)هر چی دنبال جامون میگشتیم اثری نبود

از مسئولین که می پرسیدیم میگفتن ما نمیدونیم یا ما رو به هم پاس میدادن

ما هم ۳طبقه رو ۳بار گشتیم بعد به این امید که جامون و پیدا کردیم از هم خداحافظی کردیم و گفتیم ما میتونیم(این شعار ما بود قبل از هر ازمون)

به همون نام و نشون من تا ۲ ساعت بعد هم داشتم دنبال صندلیم می گشتم

البته دیگه نگین و ندیدم اخه خیلی شلوغ بود.همه اویزون بودن

همه یا گریه میکردن یا فحش میدادن(من نوع ۲ ) اخه اعصابمون خرد بود ساعت ۸:۳۰ بود و ما هنوز یه لنگه پا وایساده بودیم 

مسئولین هم که همه قایم شده بودن اونایی هم که بودن بهمون می خندیدن

۶۰ تا دفترجه ازمون  گم شده بود حال کنین چه جوری کنکور برگزار کردن

خلاصه ساعت ۹ یکی به من گفت شمارت جز کنکوریا نیستمن و میگی فقط می خندیدم اونم از نوع عصبیش

به هر حال صندلیم پیدا شد  و کنکور به طور نامنظم شروع شد ماله ما ۹:۳۰ بعضیا:۱۵ ۹ بعضیا ۹:۴۵ جالب اینجاست همه رو همزمان گرفتن

تقلبم که بیداد میکرد همه موبایل اورده بودن به جز ما  کنکور هم که دیر شروع شد سئوال ها هم که لو رفته بود

ادامه دارد.....................

          تن بی درد دل جز اب و گل نیست                              دل فارغ ز درد عشق،دل نیست

          که باشد عالمی خوش،عالم عشق                            ز عالم روی اور در غم عشق!

          دل بی عشق در عالم مبادا!                                      غم عشق از دل کس کم مبادا!

         جهان پرفتنه از غوغای عشق است                        فلک سر گشته از سودای  عشق ااست 

          غمش بر سینه نه!تا شاد باشی                                 اسیر عشق شو! کزاد باشی  

          ز ذکر او بلن اوازگی یافت                                            زیاد عشق عاشق تازگی یافت

          که او را در دو عالم نام بردی؟                                      اگر مجنون نه می زین جام خوردی،

          ولی از عاشقی بیگانه رفتند                                       هزاران عاقل و فرزانه رفتند

          نه در دست زمانه داستانی                                         نه نامی ماند از ایشان نی نشانی

          که خلق از ذکر ایشان لب ببستند                                بسا مرغان خوش پیکر که هستند

          حدیث بلبل و پروانه گویند                                            چو اهل دل ز عشق افسانه گویند

          همین عشقت دهد از خود رهایی                                به گیتی گر چه صد کار،ازمایی

          به راه عاشقی بودم سبک سیر                                    بحمدالله که تا بودم درین دیر 

          به تیغ عاشقی نافم بریده                                             چو دایه مشک من بی نافه دیده

          ز خوانخواری عشقم شیر داده ست                               چو مادر بر لبم پستان نهاده ست

          هنوز ان ذوق شیرم در ضمیر ست                                  اگرچه موی من اکنون چو شیر ست

          دمد بر من دمادم این فسون عشق                                به پیری و جوانی نیست چون عشق

         سبک روحی کن و در عاشقی میر                                  که:«جامی،چون شدی عاشقی پیر،

         که باشد ز تو در عالم نشانی                                         بنه در عشقبازی داستانی!

         که چون از جاروی مانده به جایت                                     بکش نقش ز کلک نکته زایت!

                             نمی خوام بگم که قدر یه دنیا دوستت دارم...

                                     چون دنیا یه روز  تموم میشه...

                                    نمی خوام  بگم که مثل گلی...

                                 چون گل هم یه روز پژمرده میشه...

              نمی خوام بگم که سیاهی چشمات مثل شبهای پر ستاره اس...

                               چون شب هم بالاخره تموم میشه...

                            نمی خوام بگم که مثل اب پاک و زلالی...

                              چون اب که همیشه پاک نمی مونه...

                                نمی خوام بگم که دوستت دارم...

                                 چون من که اصلا دوستت ندارم...

                                         بلکه من عاشقتم ...    

                                                           عشق....        

                                             عشق ویران کردن خویش است 

                                                عشق دق الباب نمی کند

                                                         مودب نیست

                                                    حرف شنو نیست

                                                  درس خوانده نیست

                                                      درویش نیست

                                                     حسابگر نیست

                                                       مطیع نیست

                                             عشق دیوار را باور نمی کند

                                                  کوه را باور نمی کند

                                        زخم دهان باز کرده را باور نمی کند

                                                 مرگ را باور نمی کند

                                               عشق تنها یار را باور دارد